Archive for Temmuz, 2007

Kalbim gece kadar sessiz bu gece
Şehir, gürültüden yoksun
Ağaçlar, rüzgârdan
Yaz, yağmurundan
Ben, senden.
Çığlıklar suskun,
sevinç çığlıkları,
ağzından çıkacak tek damlaya bakan.
Rüyalar bomboş bu gece
Babasını kaybeden öksüzün rüyası bomboş
Terkedilen mecnunun rüyası bomboş
Aldatılan leylanın rüyası.
Kalbim bomboş.
Şehir bomboş.
Bu gece yalnız ben varım şehirde.
Ben:
Eksik, basit bir cümle…
Afyon


Son Dua

29Jul07

Günün ilk ışıklarında
Sükûnetimi sonlandırdığımda
Bıraktın önüme yine girift bilmecelerini
Adınla başlayan o inanılmaz gizem
Artık son duamı istiyordu benden
Sabah ezanı okunuyor
Son duam bu olsun.
Afyon


Hatıra

09Jul07

Mübtelâ bir kalbe sahipti
Elinde yeni bitmiş bir kahve fincanı
Karşısında fala inanan faldan medet uman
İçinde geçmişin kırıntıları.
Verdi alevi falcı içine, sonunu görmeden.
Bu ne biçim bir falcıydı böyle,
Bitip tükeneceğini bile bilmeyen.
İnançsızlık rüzgârıyla alevlenen kor
Geriye kalan
Tek bir hatıra:
Bir cuma sabahı, süleymaniye.


Eyne’l-Mefer?

09Jul07

İki üç damla yaş.
İçimdeki serzenişin dışa haykırışıydı o gece.
O gece ay bölündü karşımda.
Burak tekrar indi semadan
Efendi’yi götürdü yüce kat’a
İsmail’in boynun bıçak dayandı o gece.
İbrahim devirdi putları.
Ve gök inledi
İsa göğe yükseldi.
Ey nefis, gördün işte hepsini.
Tattın birer birer
korkusunu, heyecanını, aşkını.
Yeter,
söyle artık!
Bu kaçış nereye?


Gitme elim kaleme
Tutma şunun ucundan
Kavrama onu
Değdirme kurşunu kağıda.
Biliyorum, sen de kalpten yanasın
Yanıyorsun için için
Belki isyan ediyorsun
Damarlarındaki kan durmak bilmiyor
Alevlendikçe alevleniyor
Onun ismini andıkça kaleme sarılıyorsun
Korlanan ateşinden kaçmak için.
Biliyorum
Biliyorum acını.
Ama adını yazma o kağıda
Aşkını dahi anma
Bırak
Bırak sayfa boş kalsın…


Ay dolunay bu gece. Gardayım. Ankara’nın soğuğu yüzüme vuruyor. Kulağımda yine inleyen nağmeler. Başım ağrımış farkında değilim. Birini çıkartıyorum kulaklığın. Abi, bir bakar mısın? Diğerini de çıkartıyorum. Abi, bir bakabilir misin acaba? Meğer müziğin dışında gelen bu ince ses, küçük bir kız çocuğundan çıkıyormuş. Efendim diyorum. Başlıyor ezberlediği bir kaç cümleyi söylemeye. Diyor bir sınıf [...]